Nasz psiak skończył już dwa lata! Chyba nie muszę nikomu mówić, jak ten czas nam szybko minął. Przez pierwsze dwa lata wiele się działo, Charlie dużo się uczył, dorastał, zmieniały się jego zachowania i upodobania. Dzisiaj możemy już śmiało powiedzieć, że jest dorosłym psem. Ma swój charakter, jest niesamowicie kochany, ale potrafi też złościć się na inne czworonogi, za którymi nie przepada. ;) Jest niesamowitym przylepą i mogę śmiało powiedzieć, że jest aż za bardzo do nas przywiązany, przez co delikatnie ucierpiało nasze życie towarzyskie. ;) Wynagradza nam to bezwarunkową miłością i daje wiele radości każdego dnia.

READ IN ENGLISH

Cześć Wszystkim! Jak ten czas zleciał! Aż przecieram oczy ze zdumienia. ;) Charlie obchodzi dzisiaj swoje pierwsze urodziny. Gdy trafił do naszego domu powiedziałam, że ani się nie obejrzymy i będzie miał rok. Miałam rację, czas minął tak szybko, że dzisiaj mamy już obok dorosłego psiaka. No dobrze, może jakiś szalenie dorosły to on jeszcze nie jest, ale zawsze na pytanie ile ma lat, mogę odpowiedzieć w latach, a nie w miesiącach. ;) Kto nie pamięta, jaki był malutki w pierwsze dni w naszej rodzinie, to odsyłam do tego wpisu. Z tego małego słodziaka wyrósł szalony psiak z mnóstwem energii. Wiele zmieniło się od samego początku, gdy przywieźliśmy go do domu. Przechodziliśmy różne etapy w trakcie jego dorastania a z okazji jego dzisiejszych urodzin chciałabym Wam przybliżyć jego charakter i trochę Wam o nim opowiedzieć. :)

READ IN ENGLISH

Hej! To już połowa stycznia, ale myślę, że jeszcze nie jest za późno na podsumowanie poprzedniego roku i najbliższe plany. ;) Ubiegły rok był dla nas bardzo dobry. Z pewnością będziemy go długo miło wspominać. Udało nam się zrealizować wymarzone cele i daliśmy się zaskoczyć i przyśpieszyliśmy realizację jednego z naszych marzeń na przyszłość. :) Czas na małe podsumowanie... zdradzę Wam również jakie mamy plany na 2018 rok!

READ IN ENGLISH

Dzisiaj chciałam podzielić się z Wami wspaniałą nowiną - nasza rodzina powiększyła się. ;) Jak to się zaczęło? Już Wam opowiadam. :) Pamiętacie Arona? To mój pies, którego otrzymałam od rodziców po zdaniu matury. Chyba nie muszę Wam mówić jak ważną rolę odgrywał w życiu całej rodziny i jak bardzo byliśmy do niego przywiązani. Niestety odszedł od nas ponad 3 lata temu. Nie będę udawać twardej, ryczałam jak bóbr, nie mogłam się z tym pogodzić. Po odejściu Arona stwierdziłam, że nie chcę mieć kolejnego psa, ponieważ nie przeżyję po raz kolejny odejścia czworonoga. Przyznaję, że powstała pewna pustka w sercu, której nie można było niczym wypełnić. Byłam przyzwyczajona do posiadania psa, mój mąż również - całe życie miał w domu rodzinnym jakiegoś pupila. Wspólnie twierdziliśmy, że w przyszłości chcemy mieć czworonoga w domu, ale nigdy nie mówiliśmy kiedy. Nawet nie wiem kiedy dokładnie pojawiła się myśl, że może to już czas... Latem tego roku zaczęliśmy o tym rozmawiać, ale wiedzieliśmy, że mamy w planach podróż po Europie we wrześniu, więc postanowiliśmy szukać szczeniaka na wiosnę. Jak widać nie dotrwaliśmy do wiosny. ;)

READ IN ENGLISH